close
تبلیغات در اینترنت
نیما یوشیج
loading...

پایگاه ادبی گنجینه

نیما یوشیج

آخرین ارسال های انجمن
عنوان پاسخ بازدید توسط
بیاین مشاعره 23 3369 hadiramesh1376
من امینم شمام خودتونو معرفی کنین 13 3123 saye
بیوگرافی سهراب سپهری 1 5012 arezootam
داستان های طنز 7 2452 guis
دانلود دیوان حافظ و گلاستان سعدی 1 1721 dorkman
زوال 0 999 akmin91
جدید ترین آیا میدانید 91 0 2100 editor
1 اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی 1 1323 mrbavandpoor
توانایی زبان فارسی در معادل‌سازی 0 1307 editor
زاویه دید در داستان 0 1372 editor
«بچه‌های بدشانس» دوباره به نمايشگاه می‌آيند 0 962 editor
نگاهي به مجموعه داستان «روياي مادرم» 0 1062 editor
25 فروردین روز بزرگداشت عطار نیشابوری 0 906 editor
بیوگرافی ناصرخسرو حارث قبادیانی 0 1235 editor
بیوگرافی دکتر محمد علی اسلامی ندوشن 0 2254 editor
بیوگرافی دکتر محمد معین 0 1059 editor
آموزش قالب شعری قصیده 0 1148 editor
بیوگرافی مرتضی کاتوزیان 0 1236 editor
بیوگرافی جمشید هاشم پور 0 1107 editor
الفبای قصه نویسی 0 931 editor
شعر خلیج همیشه فارس 0 1509 editor
بیوگرافی زهرا اسدی 0 1317 editor
بیوگرافی آنتوان چخوف 0 925 editor
بیوگرافی فرشته ساری 0 1034 editor
بیوگرافی صادق هدایت 0 1248 editor
بیوگرافی خیام نیشابوری 0 1132 editor
داستان های کوتاه کوتاه 2 1765 editor
بیوگرافی حافظ شیرازی 0 2247 editor
زندگینامه مرحوم قیصر امین پور 0 9930 editor
بیوگرافی فروغ فرخزاد 0 2787 editor

شعر چشمه ی کوچک سروده ی نیما یوشیج

گشت یكی چشمه ز سنگی جدا
 غلغله زن ، چهره نما ، تیز پا
گه به دهان بر زده كف چون صدف
گاه چو تیری كه رود بر هدف
گفت : درین معركه یكتا منم
تاج سر گلبن و صحرا منم
admin بازدید : 1039 چهارشنبه 05 مهر 1391 زمان : 13:37 نظرات ()

شعر مفسده ی گل سروده ی نیما یوشیج

صبح چو انوار سرافكنده زد
گل به دم باد وزان خنده زد
 چهره برافروخت چو اختر به دشت
 وز در دل ها به فسون می گذشت
 ز آنچه به هر جای به غمزه ربود
 بار نخستین دل پروانه بود
 راه سپارنده ی بالا و پست
بست پر و بال و به گل بر نشست
admin بازدید : 508 چهارشنبه 05 مهر 1391 زمان : 13:34 نظرات ()

شعر «افسانه» از نیما یوشیج

در شب تیره ، دیوانه ای کاو
 دل به رنگی گریزان سپرده
 در دره ی سرد و خلوت نشسته
 همچو ساقه ی گیاهی فسرده
 می کند داستانی غم آور
 در میان بس آشفته مانده
 قصه ی دانه اش هست و دامی
 وز همه گفته ناگفته مانده...
admin بازدید : 996 پنجشنبه 04 خرداد 1391 زمان : 9:11 نظرات ()

بيوگرافي نيما يوشيج

آشنايي با زندگي و آثار پدر شعر نو پارسي "نيما يوشيج" (علي اسفندياري)

علي اسفندياري معروف به نيما يوشيج در سال 1276 خورشيدي در روستاي يوش مازندران به دنيا آمد. پدرش كه ابراهيم خان نوري نام داشت،از راه كشاورزي و گله داري روزگار مي گذرانيد.كودكي نيما (به قول خويش) در بين شبانان و آرامش كوهستان گذشت. مقدمات درسي را در مكتب خانه ده آموخت و سپس به تهران آمد. در تهران او به مدرسه ي كاتوليك "سن لوئي" كه دروسش به زبان فرانسه تدريش مي شد رفت و آشنايي او به زبان فرانسه، سرآغاز دگرگوني در وي شد. نيما خود مي نويسد:"تمام خيالات من براي شناسايي چيزهاي خوبي بود كه مي خواستم فقط با آن شناسايي بر همسران خود تفوق يابم... در پانزده سالگي مي رفتم مورخ شوم، گاهي نقاش مي شدم و ... خوشبختانه هر نوع قوه خلاقه در من وجود داشت، ولي مراقبت و تشويق يك معلم خوش رفتار، كه "نظام وفا" شاعر به نام امروز باشد، مرا به خط شعر گفتن انداخت." نظام وفا غزل سرايي بود كه نيما "افسانه" را به او تقديم كرد.

admin بازدید : 982 شنبه 1 بهمن 1390 زمان : 17:22 نظرات ()

منت دونان | نیما یوشیج

زدن یا مژه بر مویی گره ها
 به ناخن آهن تفته بریدن
 ز روح فاسد پیران نادان حجاب جهل ظلمانی دریدن
 به گوش كر شده مدهوش گشته
 صدای پای صوری را شنیدن
 به چشم كور از راهی بسی دور
 به خوبی پشه ی پرنده دیدن
 به جسم خود بدون پا و بی پر
 به جوف صخره ی سختی پریدن
 گرفتن شر ز شیری را در آغوش
 میان آتش سوزان خزیدن
كشیدن قله ی الوند بر پشت
پس آنگه روی خار و خس دویدن
 مرا آسان تر و خوش تر بود زان
 كه بار منت دونان كشیدن

admin بازدید : 540 یکشنبه 6 آذر 1390 زمان : 6:32 نظرات ()

شعر ای شب سروده نیما یوشیج

هان ای شب شوم وحشت انگیز
تا چند زنی به جانم آتش ؟
یا چشم مرا ز جای بركن
یا پرده ز روی خود فروكش
یا بازگذار تا بمیرم
كز دیدن روزگار سیرم
دیری ست كه در زمانه ی دون
از دیده همیشه اشكبارم
عمری به كدورت و الم رفت
تا باقی عمر چون سپارم

admin بازدید : 2389 چهارشنبه 30 شهريور 1390 زمان : 10:49 نظرات ()

شعر می تراود مهتاب-نیما یوشیج

مي تراود مهتاب

مي درخشد شبتاب

نيست يك دم شكندخواب به چشم كس وليك

غم اين خفته چند

خواب در چشم ترم مي شكند

نگران با من ايستاده سحر

صبح مي خواهد از من

كز مبارك دم او آورم اين قوم به جان باخته را بلكه خبر

در جگر ليكن خاري

از ره اين سفرم مي شكند

نازك آراي تن ساق گلي

كه به جانش كشتم

و به جان دادمش آب

اي دريغا به برم مي شكند

دستهاي سايم

تا دري بگشايم

بر عبث مي پايم

كه به در كس آيد

در وديوار به هم ريخته شان

بر سرم مي شكند

مي تراود مهتاب

مي درخشد شبتاب

مانده پاي ابله از راه دور

بر دم دهكده مردي تنها

كوله بارش بر دوش

دست او بر در مي گويد با خود

غم اين خفته چند

خواب در چشم ترم ميشكند

admin بازدید : 1387 شنبه 19 شهريور 1390 زمان : 15:29 نظرات ()
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • موضوعات
    آمار سایت
  • کل مطالب : 425
  • کل نظرات : 245
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 438
  • آی پی امروز : 28
  • آی پی دیروز : 41
  • بازدید امروز : 182
  • باردید دیروز : 337
  • گوگل امروز : 2
  • گوگل دیروز : 8
  • بازدید هفته : 519
  • بازدید ماه : 4,020
  • بازدید سال : 6,246
  • بازدید کلی : 947,693
  • نرم افزار





















    تبلیغات